කැඩපතක් වෙන එක ලේසි දෙයක් නෙවෙයි .දැන් හිතනවා ඇති කැඩපතක් වෙන්නේ නෑනේ, කැඩපතේ නිමා වෙන්නෙ වෙන්නෙ
එකිනෙකා පරයා දුවන මේ නරුම ලෝකේ පවත්නා වූ තරගකාරීත්වය නිසාම තමන් ඇතුලෙම හුදකලා වෙද්දි,මිනිසුන් සාහිත්ය වචන වැල් වැල්වටාරම් දාලා පාරම්බාන මානව සබඳතා කම් සිල්ලරට විකිණෙද්දි, තමන්ට දැනෙන දුක සංඛාවක් කියන්නවත් නහර වල.ලේ දුවන මනුස්සයෙක් හොයාගන්න බැරි වෙද්දි පන්සලකට, පල්ලියකට, පිළිමයකට ,ඇරුනාම ඊළඟ දුවගෙන යන්නේ කන්නාඩ් ඉස්සරහට ඒම දුක්ගන්නාරාල විදිහට ඉන්නෙත් කන්නාඩියට තමා ඒත් කණ්ණාඩියේ නම මතක් වුනහම මිනිස්සුන්ට මතක් වෙන්නේ නානකාමරයේ නිදන කාමරයේ කන්නාඩි මේසෙ තියන කණ්නාඩිය .නමුත් හැම තැනකම ඒ කියන්නේ බස් එකේ ,පාර තොට ,කඩවීදිය හැම තැනකම සිදු වන සෑම සිදුවීමක් ම දෙස බලා සිටීමේ අපූරු හැකියාවක් කන්නාඩියට තියෙන ඒ නිසා සෑම මොහොතකම ඔබ ඔබව දකින්න පුරුදු වෙන්න
ඒ නොදැකීම නිසාම මිනිසුන් තම එදිනෙදා ජීවිතේ ගොඩක් සිදුවීම් වලට තවත් කාව හරි වැරදි කාරයා කරලා බනිනවා..එයාලා තේරුම් ගන්නේ නෑ ඒ බනින්නේ තමන්ටම කියලා..සමජේ වෙන සිදුවීමක් අලලාගෙන මිනිසුන් සමාජෙටම දොස් නගනවා..ඒ බනින්නේ දොස් කියන්නේ තම තමන් අතින් වෙන වැරදීම් කියලා කවුරුත් තේරුම් ගන්නේ නැ..එකිනෙකා පරයා නැගිටින්න උත්සාහ කරන මේ සමාජය තුල වැරදීම් පෙන්නා දීමට ,වැරදීම් නිවරදි කර ගැනීමට ඉඩ ලාබා දෙන අය අල්පයි..සමාජේ තියන අවුලක්..ප්රශ්නයක් එලියට එන වෙලාවක ඒ සමාජේ වෙනස් කරන්න,මැදිහත් වීමක් කරන්න වෙනවා...එත් ඒක ෆේස් බුක් එකේ ස්ටේටස් අප්ලෝඩ් කරනවා වගේ...පෝස්ට් එකක් හදලා දානවා වගේ..කමෙන්ට් එක්ක් දානවා වගේ විවේකී සනීපෙට කරන්න පුලුව්න් දෙයක්නම් නෙවේ..තමන්ගේ ආත්ම ශක්තිය ,තම ශ්රමය ,කැපකිරීම් මතම කරන්න පුලුවන් දෙයක්..යමක් තේරුනත් තේරුනේ නැති ගානට කාට හරි බැන බැන ඉන්න එක ලේසි..ඒ වගේම හිතට ගතට පොඩි ආශ්වාදයක් තියනවා නේද..
හැම කෙනෙක්ම මේ දේවල් වෙනස් කරන්න මැදිහත් නොවී ලේසි වැඩේ කර කර ඉන්නවා..නමුත් නුදුරේදී යථාර්ථය මගින් පිලිතුරක් හමු වු විට මේ දේ වෙනස් කිරීමට තමන්ගේ කොටස ඉටු කරන මිනිසුන්ගෙන් හා එන අබියෝග මග නොහැර ඒවා කැඩපතක් කරගෙන ඒ ඇතුලෙන් තමාව දකින්න අවශ්ය ශකතිය වගේම දැනුම තියන මිනිසුන් සිය දහස් ගනන් අවශ්ය වෙනවා .ඒ නිසාම ඔබත් මදකට නැවතී කන්නාඩියක් වී ජීවිතය දෙස බලන්න.
No comments:
Post a Comment