මහ දවාලක ලිහිනු හාදුව
තියා තද කොට කම්මුලක් මත
බදගෙන හිරු වලකුලු හිල් කර
ඔයා දන්නවා නපුරු කවුරුද
මේ වගේ රැයක මලක් හැඩූවද
අමාවකටත් තරුත් හිටියද
තනිව දුක් කදදරන පනකට
හුගක් කිස්කන දෙයක් විරහව
හෙලනකොට සුසුම් රිදවන
එලනකොට රිදුම් ලියලන
ගිලිහිලා යන මල් වලට කියවන
අමුතු කැලලකි ඔයා දුන් දුක
රුදුරු කතරක පිපෙන මල්වල
ලස්සනක් තිබුනාට පෙති වල
ඇතුලතින්කකියනා හඩවන
අතැරියා හැකි මලක් තියනවාද
ඇත කදුමුදුන් ම්තුන් බෙරුන සුසුමකට
ඔයා හිස තියනවද මගේ උර හිසට
බර වැඩි නැතත් පපුවට උබේ හැගීමට
අහස කොහොමද උහුලම්දො වැහි කොඩ
මොන තරම් ලස්ස්නද ජිවිතේ
ඔය සුවයද තැවරුවනම් හදේ
සුවද මල් වලට වඩා සුවදයි
ඔයා මට දුන් පරමල් මතකේ
..... අාමි.....
No comments:
Post a Comment